Łysienie i menopauza
Możemy zacząć ten artykuł od nakreślenia trochę kontekstu i wspomnienia kilku danych o menopauzie.
Kiedy zaczyna się menopauza?
Wiek, w którym zaczyna się menopauza, różni się w zależności od tego, skąd pochodzisz, na przykład...
- U Europejek i w Ameryce Północnej średni wiek rozpoczęcia menopauzy wynosi między 51 a 52 lata.
- W Ameryce Łacińskiej średni wiek rozpoczęcia menopauzy to około 48-49 lat
W moim przypadku mam 45 lat i mogłabym być w okresie zwanym premenopauzą, czyli okresie około 6 lat, w którym mogą już zacząć pojawiać się niektóre objawy menopauzy.
Jednym z objawów menopauzy jest wypadanie włosów, ale trzeba powiedzieć, że dotyka ono znacznie bardziej kobiet rasy białej niż innych mniejszości. W rzeczywistości wiele kobiet, które do mnie dzwonią, prosząc o poradę, to Hiszpanki i mają ten problem z łysieniem androgenowym.
Wygląda na to, że u innych mniejszości nie jest to tak powszechne, jak w przypadku tej chińskiej mniejszości etnicznej...
Mają bardzo długie włosy. Udało mi się odwiedzić jedną z tych wiosek kilka razy, a ostatnim razem odwiedziłam je z moją mamą, więc możesz sobie wyobrazić scenę... obie półłyse odwiedzające te kobiety, które mają bardzo długie włosy.
Jedna z nich powiedziała mi, że je obcinają, chyba pamiętam, że kiedy wychodziły za mąż, ale zawsze zachowują je razem ze swoimi włosami. Układają je i robią fryzurę, z której są bardzo dumne.
Jedna z nich powiedziała mi, że sekretem tak długich, zdrowych włosów bez siwizny jest to, że myją je wodą, w której płukano ryż, ale jestem prawie pewna, że ma to związek z genetyką, no ale to rada, którą mi wtedy dały.
Łysienie w menopauzie
Jeśli chodzi o łysienie w menopauzie, musimy rozróżnić dwa przypadki: pierwszy to ten, w którym jestem ja, czyli że miałaś łysienie przed menopauzą lub przed 30. rokiem życia, gdzie rokowania są trochę gorsze, bo postępuje znacznie szybciej.
Drugi przypadek to taki, że miałaś włosy przez całe życie, a teraz, od menopauzy, stają się słabsze.
Kobiety dotknięte menopauzą
Łysienie w menopauzie dotknie 50% kobiet, a mimo to jest niewiele badań klinicznych na ten temat.
Można powiedzieć, że jesteśmy wielkimi zapomnianymi tych firm farmaceutycznych, więc większość przepisywanych leków to leki stosowane poza wskazaniami, czyli leki stworzone na inny rodzaj dolegliwości, inny rodzaj choroby, ale zauważono, że mają ten pozytywny wpływ na łysienie i dlatego się je przepisuje.
Problem polega na tym, że lekarz musi ocenić korzyści i ryzyko w każdym konkretnym przypadku. Więc jeśli musisz iść do lekarza, może się zdarzyć, że Twój lekarz rodzinny zdecyduje się nie przepisać Ci pewnego leku, bo w Twoim przypadku ryzyko jest większe niż korzyści.
Przyczyny menopauzy
Wypadanie włosów wynika z zaburzenia równowagi hormonalnej, które w wielu przypadkach łysienia jest czymś genetycznym. Przedziałek staje się coraz szerszy, włosy wypadają przede wszystkim w okolicy ciemienia. W porównaniu z mężczyznami byłoby to jak zaczynanie mieć coraz większe zakola, a nawet łysienie.
Dzieje się tak zwykle dlatego, że estrogeny nas chroniły przed tym wypadaniem, ale w miarę jak się starzejemy, te poziomy spadają i tracimy tę ochronę.
Więc tutaj można by pomyśleć... w obliczu tego wypadania włosów wydaje się, że to coś dość prostego do rozwiązania: jeśli problemem wypadania włosów jest zaburzenie równowagi hormonalnej, wystarczy znaleźć lek, który pomoże ją wyrównać, i gotowe.
Cóż, byłoby to idealne rozwiązanie, jednak wydaje się to trochę bardziej skomplikowane, z powodu tego, co mówiłam wcześniej. Skoro nie ma wystarczającej liczby badań klinicznych dla kobiet, jesteśmy wielkimi zapomnianymi tych firm farmaceutycznych.
Leki na łysienie w menopauzie
Żebyś miała pojęcie. Dawniej stosowano leki takie jak flutamid, ale przestano go przepisywać, bo ktoś zmarł na zapalenie wątroby.
Innym stosowanym lekiem był octan cyproteronu, ale wygląda na to, że powodował też drobne naczyniaki, więc w takich przypadkach to normalne, że Twój lekarz rodzinny ocenia Twój konkretny przypadek, widzi ryzyko i korzyści i nawet nie przepisuje tego rodzaju leków.
Jednym z najczęściej stosowanych dziś leków na łysienie jest minoksydyl 5 miligramów doustnie, a nie miejscowo, bo problem z formą miejscową polega na tym, że u wielu kobiet powoduje swędzenie, a ponadto włosy bardzo się brudzą, więc trzeba je częściej myć i w rezultacie stosowanie miejscowe traci trochę skuteczności.
Jest też finasteryd, ale znowu, jedną z kwestii finasterydu jest to, że potrzeba sporo czasu, żeby zadziałał, mniej więcej od 8 do 10 miesięcy, i wiele kobiet może się zniechęcić, bo widzą, że to dość wolne.
To ważne, ponieważ są badania, które zdają się wiązać stosowanie finasterydu z depresją, choć trochę trudno przeanalizować korelację między jednym a drugim, bo kiedy dochodzisz do menopauzy i masz lub miałaś wspaniałą burzę włosów, a teraz nagle widzisz siebie bez włosów, to prawdopodobnie to też wywołuje u Ciebie pewną depresję. Więc trudno ocenić, czy to pochodzi od leku, czy od samej sytuacji.
Podsumowanie
Dobra wiadomość: jeśli łysienie pojawia się od menopauzy, ten rodzaj łysienia ma wolniejszy przebieg niż jeśli zaczęło się wcześniej, tak jak u mnie.
Jeśli chodzi o leki, zła wiadomość jest taka, że dla wielu kobiet bycie na leczeniu medycznym nie jest najprzyjemniejsze, bo wiele z tych leków nie jest zalecanych, gdy jesteś w wieku rozrodczym lub myślisz o zajściu w ciążę.
W przypadku menopauzy to już odpada, ale mimo to trzeba nadal oceniać korzyści i ryzyko przyjmowania leków, bo choćby były nie wiem jak bezpieczne, nadal jest to lek, więc to coś, co musisz wziąć pod uwagę.
W moim przypadku, po wypróbowaniu leków, środków na łysienie, szamponów na wypadanie włosów itd., rozwiązaniem okazała się dla mnie proteza włosów.
To rozwiązanie jest dla mnie znacznie bardziej praktyczne, choć jest to lekarstwo, ale coś, co pomaga mi znosić łysienie ze znacznie lepszym nastawieniem i bardzo poprawiło jakość mojego życia.
Tak kończę te małe refleksje i szczegóły o łysieniu w menopauzie i mam nadzieję, że w jakiś sposób ten artykuł był dla Ciebie przydatny.
Pa.
